Tak jak pisałem - zdecydowaliśmy, że będziemy się widzieli co tydzień. Syn wyraził na to zgodę, dlatego, że codziennie po pracy zabierałem go do siebie - u mnie odrabiał lekcje, jadł obiad. kolację a na noc odwoziłem go do mamy. Czy go zabieram z sobą do Ani - był ze dwa razy, ale poznał swoją pierwszą miłość i raczej woli rozmowy z nią, spotkania z nią niż wyjazd ze mną:) Tak więc staram się aby codziennie był ze mną :)

Co do Ani - codziennie rozmawiamy,a widujemy się co weekend. Nie jest to proste. tęsknota mimo wszystko robi swoje. Co prawda wiemy, że są małżeństwa, które widują się rzadziej, ale my chcemy częściej. Te 120 km, które nas dzielą to raptem 2 h jazdy samochodem i czasami widzimy sięw ciągu tygodnia,gdy tęsknota jest za wielka. Co najważniejsze w tym wszystkim nie nudzimy się z sobą. Cieszymy się swoją oecnościa, a każdy poranek z nią jest piękny. Ale czy tak będzie do końca??  Tak więc nie jest to proste, ale czuję, że mógłbym się przy niej zestarzeć. Tylko czy naprawdę to miłość. Od kiedy z nią jestem nie szukam nikogo. Praktycznie ułożenie sobie z nią życia wiąże się z kompletną rewolucją w życiu. Ponadto jest to wzięcie odpowiedzialnośći za jej dzieci. Tak więc nie jest to takie proste.

Czy taki związek wystarczy, aby powiedzieć sobie kocham Cię ?? Jak wyglądał nasz dzień :) Sami ocenicie czy to miłość czy tylko zauroczenie. :)

Dla potomnych: "Wchodząc w związek pamiętaj o tym, że bierzesz odpowiedzialność za to ,aby druga osoba była szczęśliwa. Przez całe swoje życie to Ty będziesz dawał szczęście lub zniszczysz nie tylko swoje życie. A gdy do tego są dzieci z poprzedniego związku pamiętaj o tym, że jak nie jesteś pewien nie mów kocham. Bo jak odejdziesz to skrzywdzisz kilka osób. Tak więc kocham to nie tylko słowo to zobowiązanie do końca życia. Nie szastajcie tym słowem, bo lepiej go nie usłyszeć niż usłyszeć od kłamcy."